Nieuwe blog

Aan al mijn medeblogsters en volgers wil ik laten weten dat mijn huidige blog vol is en ik er geen foto's meer op kan plaatsen. Nu heb ik een nieuw blog opgestart waar ik werken van mij zelf, oud textiel en bijzonderheden van de club op zal plaatsen.
Hoop dat jullie mij toch blijven volgen op mijn nieuwe blog.

( klik ) Liefde voor Textiel

Tot blogs!!!!

Heb ik ook nog wat gemaakt ?

Al waren mijn laatste blogjes dan niet over handwerk ik heb toch wel wat gemaakt, het achterpand van het bruidslijf is klaar. Nu nog het linkervoorpand op tekenen en dan kan ik het laatste deel afmaken, het begint nu wel te kriebelen om het af te krijgen. Omdat ik toch wel heel nieuwsgierig ben hoe het komt uit te zien heb ik dit al aan het voorpand genaaid.

Het is met de machine aan elkaar elkaar genaaid en nu moet de naad met een rijgsteek aan beide kanten doorgestikt worden met de hand.

Het was natuurlijk weer een aanslag op mijn spieren en om deze weer een beetje tot rust te laten komen heb ik wat kleine werkjes gemaakt, zoals nog wat dekseltjes, andere kleinigheidjes en een groot speldenkussen voor op mijn werktafel.

 

Mijn tuin op zes hoog

Zoals beloofd laat ik wat foto's zien wat er zoal in mijn tuin op zes hoog heeft gegroeid. Elk jaar is hij weer anders omdat er altijd wel een plant de winter niet heeft overleefd of dat hij te groot werd in de pot. Maar ook is het  leuk om het elk jaar weer anders te doen en iets nieuws uit te proberen in pot.

De Passiebloem die het enkele jaren zeer goed heeft gedaan met wel honderd bloemen heeft de winter ook niet overleefd, denk dat ik toch weer een nieuwe aanschaf want hij bekleedde de hele muur.

 Als je heel goed kijkt zie je de kolibrievlinder links vliegen

Elk jaar is het weer een andere groene oase, bovenstaande foto is een snijboon die ik gezaaid had alleen de bloemen zijn ook al heel mooi.

 

 

Een drukke week

Een drukke week ligt achter me, de club, mijn wekelijkse fysio en dan eindelijk de uitslag van de cardioloog. In het verleden heeft Peter een hartoperatie gehad waar veel is mis gegaan, het was een zeer emotionele tijd waar ik niet meer aan wil denken, het leven gaat door met al zijn ups en downs. We hebben nu de keuze gekregen om het te proberen met de nodige medicatie, of om het traject te volgen van de vorige keer met al zijn risico's vandien. We hebben voor de eerste keuze gekozen omdat het op dit moment redelijk stabiel is en proberen de draad voorzichtig weer op te pakken.
Afgelopen week waren we 44 jaar getrouwd en werd ik verrast door Peter met deze mooie terrine, bij haar klik was ik verliefd geworden op haar terrine met de vele handwerkjes. Nu hij heeft al een plaatsje gekregen in mijn rode kamer, nu moet ik zorgen dat hij mooi gevuld wordt.

 

Vorige week werd ik ook al verrast door Trudy, zij gaf me dit zelf gemaakte doosje waar ik nu al mijn gedichten en spreuken in heb gedaan die ik de afgelopen jaren heb verzameld. Trudy nogmaals dank, het heeft een plaatsje gekregen in mijn kamertje!

Vrijdag ben ik met Marco plantjes gaan kopen voor de bakken op mijn balkon en heb ze gisteren allemaal geplant. Er is de afgelopen winter weer veel bevroren en ik ben bang dat mijn vijg het ook niet heeft overleefd, dit vind ik wel heel erg daar ik vorig jaar 2x maal heb kunnen oogsten. Dit kwam vooral door het mooie voorjaar, want de vruchtvorming gaat altijd door.

 

Zo zag het er vorig jaar uit, nu is er nog geen groen aan te bespeuren maar ik geef de hoop nog niet op omdat de afgelopen maanden erg koud waren. Planten en bloemen is ook een passie van mij en ik ben blij dat ik op hoogte zowel letterlijk als figuurlijk in de aarde kan wroeten. In de bakken staan nu zaailingen van pruimtomaatjes, asters, ridderspoor en lavatera. De zon moet nu zijn werk doen want ze moeten nog hard groeien. In een volgend blog zal ik wat foto's publiceren van mijn oude blog hoe mijn tuin eruit zag op zes hoog.

Antiek textiel

Het verzamelen van antiek textiel hoort ook bij mijn hobby en in de loop van de jaren komt er af en toe wat bij. Onderstaande foto is een van mijn eerste aankopen, deze lap stond ingelijst in een van onze favoriete antiekwinkels waar we heerlijk rond konden neuzen. Het toeval wilde dat Merkwaardig een lezing had gehouden over borduren in gevangenschap tijdens de oorlog. Daarin werd verteld hoe creatief de mensen waren om te kunnen handwerken, draadjes uit textiel peuteren b.v. van het wasgoed en de naald verstoppen in de binnenkant van je handpalm. Heel indrukwekkend, het borduurwerk is gemaakt op een witte zakdoek en rechtsboven zijn er tekens op gemaakt waar we de betekenis nooit van hebben kunnen achterhalen.

 

Bij mijn inlijsterij had ik gevraagd om het werk eruit te halen omdat er bruine vlekken in zitten, maar het werd me afgeraden. Het maakt me heel nieuwsgierig om achter het verhaal te komen, de tekens konden  misschien uit het Runen alfabet zijn. De lap is ingelijst in Luik en 16 jaar in mijn bezit.

Zou er iemand zijn die hier iets over kan vertellen dan hoor ik het graag, Berthi heeft op haar blog er ook al aandacht aan besteed!

Steekjes & Kruisjes

Gisteren zijn we naar Huizen geweest in Noord-Holland, Marijke heeft samen met Gonny hier een atelier geopend om hun prachtige kreaties te verkopen en te showen. In September hopen zij hun webwinkel te openen waar we dankbaar gebruik van zullen maken. We hadden ogen tekort wat zijn ze vlijtig geweest en wat een geweldige ideetjes, willen jullie meegenieten.

Veel verschillende lintjes.

Is dit geen plaatje?

Mooie harten.

Dit zijn mijn aankopen, leuke stofjes, bandjes, knoopjes, een schaartje voor in een klosje te zetten, en een boekje met hartjes.

Deze mooie labels kreeg ik kado!

Marijke hartelijk bedankt voor je gastvrijheid en dat ik deze foto's mocht maken, onze dag kon niet meer stuk en we komen zeker nog eens terug! 

Antiek Textiel

Het is een hele tijd geleden dat ik van Willy een pakje kreeg toegeschoven met de woorden, een kleine blijk van waardering. Ze had het in mijn tas gelegd en thuis gekomen pakte ik dit uit!

Wat is dit mooi en goed bewaard gebleven, het is geborduurd op heel fijne batist en heel secuur op gewerkt. Heel kleine stiksteekjes, open werk, knoopsgaatjes, trensjes, verstelwerk, spietjes en nog veel meer technieken. Wat een pronkstuk, zij heeft me hier enorm mee verrast!

Dit bericht stond op mijn oude blog en ik vond het de moeite waard om het nog eens te publiceren, temeer omdat het een familiestuk van Willy is met achtergrond informatie.



De Grootvader van de echtgenoot van Willy werd al heel jong weduwnaar, na drie jaar is hij hertrouwd met Maria Sijstermans. Zij heeft in haar jeugd dit werkstuk gemaakt, na haar overlijden heeft haar zus het gekregen. De overleden eerste echtgenote is in dezelfde periode (1870) op hetzelfde pensionaat geweest en heeft ook een dergelijk werkstuk gemaakt met iets andere invullingen. Na haar overlijden zijn deze stukken verschillende keren van (familie) eigenaars gewisseld. Toen deze allen overleden waren is het terecht gekomen bij de schoonmoeder van Willy, deze heeft ze doorgegeven aan haar. Zij wist dat ze van handwerken hield en vond dat dit bij haar goed terecht kwam. Het stuk van de eerste echtgenote is nog in het bezit van Willy.
Maria Sijstermans is geboren op 24-03-1854, zij was dus 16 jaar oud toen zij dit maakte in 1870. De stichting van het St.Joseph klooster was de danken aan het echtpaar Gobbels-Palant en Pastoor Mannens. Het echtpaar schonk een huis met alles wat eraan vast zat onder voorwaarde van levenslange kost en verzorging. Het Palanthuis was een groot huis met 6000 m² grond op de Kloosterberg waarin een klooster gevestigd kon worden, en een klein huisje waarin het echtpaar kon wonen en dat na hun dood aan het klooster zou worden afgestaan. De zus van mevrouw Gobbels stelde 1500 franken (toen een aanzienlijk bedrag) beschikbaar om de zusters tegemoet te komen in de aanloopkosten om het St.Joseph klooster te stichten in Brunssum door de Franciscanessen van Heythuizen. Deze congregatie was in 1835 gesticht met als doel de opleiding voor de vrouwelijke jeugd. Met dat doel waren de zusters in Mei 1857 naar Brunssum gekomen. Zij openden achtereenvolgens in mei een naaischool en in juli 1857 een bijzondere dorpschool voor meisjes. De eerste jaren waren de omstandigheden zeer primitief, het schoolgebouw was een oude schuur en het lesmateriaal bestond uit wat voorhanden was. Omstreeks 1860 bestond er nog geen georganiseerd onderwijs en leerplicht. De zusters waren in Brunssum een zelzame verschijning en werden door de plaatselijke bevolking niet met open armen ontvangen. Ondanks de lauwe ontvangst gingen de drie zusters met moeder overste aan de slag. De eerste jaren waren zeer hard voor de zusters, er was grote armoede door het gebrek aan steun door de Brunssumse bevolking die weigerden voor het onderwijs een vergoeding te betalen. De zusters waren door deze omstandigheden zeer vatbaar voor ziekten, in het najaar van 1858 stierf zuster Cecilia op drieentwintig jarige leeftijd aan tering. Door dit sterfgeval en de niet verbeterende financiéle bijdrage dreigden de zusters op het einde van 1859 Brunssum te verlaten. Om dit te voorkomen hebben pastoor Mannens en een aantal Brunsummers de zusters structureel financieel ondersteund en zo de zusters kunnen behouden en werd in november 1860 het pensionaat voor meisjes geopend. De opening bleek een goede zet, het aantal pensionares steeg gedurende de jaren gestaag, het waren vooral meisjes uit Duitsland verjaagd door de in Duitsland losgebarsten Kulturkampf, de politiek waarmee de Duitse kanselier de regilieuze invloed trachtte te beéindigen die het pensionaat bevolkten. Tegen het einde van de negentiende eeuw was er een grote terugloop door de toenemende pensionaten.
Na het uitbreken van de eerste wereldoorlog in 1914 verlieten steeds meer Duitse meisjes het pensionaat en het aantal Nederlandse meisjes was te klein om het pensionaat draaiende te houden. Na het einde van de oorlog was het Duitse geld sterk in waarde gedaald. Het kostgeld voor de Duitse families werd onbetaalbaar en de Duitse meisjes keerden niet meer terug naar Brunssum. Er bleef voor de zusters Franciscanessen niets anders over dan het pensionaat op te heffen.

Maria Sijstermans is in 1943 overleden en heeft deze stoplap uit dezelfde periode nagelaten. Deze heb ik ook mogen ontvangen en ik ben er zeer blij mee! Willy nogmaals dank  ik zal dit koesteren en bewaren voor het nageslacht!