donderdag 26 april 2012

Antiek Textiel

Het is een hele tijd geleden dat ik van Willy een pakje kreeg toegeschoven met de woorden, een kleine blijk van waardering. Ze had het in mijn tas gelegd en thuis gekomen pakte ik dit uit!

Wat is dit mooi en goed bewaard gebleven, het is geborduurd op heel fijne batist en heel secuur op gewerkt. Heel kleine stiksteekjes, open werk, knoopsgaatjes, trensjes, verstelwerk, spietjes en nog veel meer technieken. Wat een pronkstuk, zij heeft me hier enorm mee verrast!




Dit bericht stond op mijn oude blog en ik vond het de moeite waard om het nog eens te publiceren, temeer omdat het een familiestuk van Willy is met achtergrond informatie.

De Grootvader van de echtgenoot van Willy werd al heel jong weduwnaar, na drie jaar is hij hertrouwd met Maria Sijstermans. Zij heeft in haar jeugd dit werkstuk gemaakt, na haar overlijden heeft haar zus het gekregen. De overleden eerste echtgenote is in dezelfde periode (1870) op hetzelfde pensionaat geweest en heeft ook een dergelijk werkstuk gemaakt met iets andere invullingen. Na haar overlijden zijn deze stukken verschillende keren van (familie) eigenaars gewisseld. Toen deze allen overleden waren is het terecht gekomen bij de schoonmoeder van Willy, deze heeft ze doorgegeven aan haar. Zij wist dat ze van handwerken hield en vond dat dit bij haar goed terecht kwam. Het stuk van de eerste echtgenote is nog in het bezit van Willy.
Maria Sijstermans is geboren op 24-03-1854, zij was dus 16 jaar oud toen zij dit maakte in 1870. De stichting van het St.Joseph klooster was de danken aan het echtpaar Gobbels-Palant en Pastoor Mannens. Het echtpaar schonk een huis met alles wat eraan vast zat onder voorwaarde van levenslange kost en verzorging. Het Palanthuis was een groot huis met 6000 m² grond op de Kloosterberg waarin een klooster gevestigd kon worden, en een klein huisje waarin het echtpaar kon wonen en dat na hun dood aan het klooster zou worden afgestaan. De zus van mevrouw Gobbels stelde 1500 franken (toen een aanzienlijk bedrag) beschikbaar om de zusters tegemoet te komen in de aanloopkosten om het St.Joseph klooster te stichten in Brunssum door de Franciscanessen van Heythuizen. Deze congregatie was in 1835 gesticht met als doel de opleiding voor de vrouwelijke jeugd. Met dat doel waren de zusters in Mei 1857 naar Brunssum gekomen. Zij openden achtereenvolgens in mei een naaischool en in juli 1857 een bijzondere dorpschool voor meisjes. De eerste jaren waren de omstandigheden zeer primitief, het schoolgebouw was een oude schuur en het lesmateriaal bestond uit wat voorhanden was. Omstreeks 1860 bestond er nog geen georganiseerd onderwijs en leerplicht. De zusters waren in Brunssum een zeldzame verschijning en werden door de plaatselijke bevolking niet met open armen ontvangen. Ondanks de lauwe ontvangst gingen de drie zusters met moeder overste aan de slag. De eerste jaren waren zeer hard voor de zusters, er was grote armoede door het gebrek aan steun door de Brunssumse bevolking die weigerden voor het onderwijs een vergoeding te betalen. De zusters waren door deze omstandigheden zeer vatbaar voor ziekten, in het najaar van 1858 stierf zuster Cecilia op drieentwintig jarige leeftijd aan tering. Door dit sterfgeval en de niet verbeterende financiéle bijdrage dreigden de zusters op het einde van 1859 Brunssum te verlaten. Om dit te voorkomen hebben pastoor Mannens en een aantal Brunsummers de zusters structureel financieel ondersteund en zo de zusters kunnen behouden en werd in november 1860 het pensionaat voor meisjes geopend. De opening bleek een goede zet, het aantal pensionares steeg gedurende de jaren gestaag, het waren vooral meisjes uit Duitsland verjaagd door de in Duitsland losgebarsten Kulturkampf, de politiek waarmee de Duitse kanselier de religieuze invloed trachtte te beëindigen die het pensionaat bevolkten. Tegen het einde van de negentiende eeuw was er een grote terugloop door de toenemende pensionaten.
Na het uitbreken van de eerste wereldoorlog in 1914 verlieten steeds meer Duitse meisjes het pensionaat en het aantal Nederlandse meisjes was te klein om het pensionaat draaiende te houden. Na het einde van de oorlog was het Duitse geld sterk in waarde gedaald. Het kostgeld voor de Duitse families werd onbetaalbaar en de Duitse meisjes keerden niet meer terug naar Brunssum. Er bleef voor de zusters Franciscanessen niets anders over dan het pensionaat op te heffen.

Maria Sijstermans is in 1943 overleden en heeft deze stoplap uit dezelfde periode nagelaten. Deze heb ik ook mogen ontvangen en ik ben er zeer blij mee! Willy nogmaals dank  ik zal dit koesteren en bewaren voor het nageslacht!

7 opmerkingen:

Lida zei

Oh wat een schitterend geschenk! En wat leuk dat je de achtergrond en geschiedenis er ook van ken. Nu Willy je hebt gezorgd dat het op een prima plek terecht kwam! Groetjes
Lida

Anoniem zei

Beste,ik ken u van haar noch pluim,maar ik lees zeer vaak en zeer graag uw blogs.Van harte proficiat met uw aanwinst.De merklap is ook zeer mooi en ik denk dat hij zal gekoesterd worden.Maar mocht u er ooit aan denken de merklap van de hand te doen dan ben ik zeker kandidaat.Groetjes,Mia H.

Marion zei

Wat een prachtige stukken heb je ontvangen en ik weet zeker dat ze op de goede plaats zijn beland.
Koester ze maar en fijn om steeds even naar te kijken met het verhaal in je achterhoofd.

Groetjes van Marion

Anoniem zei

Beste, ik ken u van haar noch pluim,maar ik lees heel vaak en heel graag uw Blogs.Proficiat voor de moois aanwinsten en ze zijn in goede handen.Maar mocht u er ooit aan denken de merklap van de hand te doen dan ben ik kandidaat.Groetjes,Mia H.

Johanna Zweden zei

Wat een schitterend geschenk, en dit zal door jou , zeer zeker heeeel lang gekoesterd worden
En wat speciaal dat je ook het verhaal erbij hebt, zo maakt het, het nog specialer
Groetjes Joke en alvast een fijn weekeinden

Joze zei

Jessie,

Wat een verhaal, geweldig en dat het dan bij jou terecht mag komen heel bijzonder. Het is bij jou goed op zijn plaats allemaal.

Groetjes Joze

Jeanny zei

Wat lief van Willy om jou dit mooie antieke stuk te schenken. Ik kan me voorstellen dat je het koestert en zeer waardeert.
Geniet van al het mooie.
Lieve groetjes.