zondag 29 april 2012

Steekjes & Kruisjes

Gisteren zijn we naar Huizen geweest in Noord-Holland, Marijke heeft samen met Gonny hier een atelier geopend om hun prachtige kreaties te verkopen en te showen. In September hopen zij hun webwinkel te openen waar we dankbaar gebruik van zullen maken. We hadden ogen tekort wat zijn ze vlijtig geweest en wat een geweldige ideetjes, willen jullie meegenieten.








Veel verschillende lintjes.

Is dit geen plaatje?


Mooie harten.

Dit zijn mijn aankopen, leuke stofjes, bandjes, knoopjes, een schaartje voor in een klosje te zetten, en een boekje met hartjes.

Deze mooie labels kreeg ik kado!

Marijke hartelijk bedankt voor je gastvrijheid en dat ik deze foto's mocht maken, onze dag kon niet meer stuk en we komen zeker nog eens terug! 

donderdag 26 april 2012

Antiek Textiel

Het is een hele tijd geleden dat ik van Willy een pakje kreeg toegeschoven met de woorden, een kleine blijk van waardering. Ze had het in mijn tas gelegd en thuis gekomen pakte ik dit uit!

Wat is dit mooi en goed bewaard gebleven, het is geborduurd op heel fijne batist en heel secuur op gewerkt. Heel kleine stiksteekjes, open werk, knoopsgaatjes, trensjes, verstelwerk, spietjes en nog veel meer technieken. Wat een pronkstuk, zij heeft me hier enorm mee verrast!




Dit bericht stond op mijn oude blog en ik vond het de moeite waard om het nog eens te publiceren, temeer omdat het een familiestuk van Willy is met achtergrond informatie.

De Grootvader van de echtgenoot van Willy werd al heel jong weduwnaar, na drie jaar is hij hertrouwd met Maria Sijstermans. Zij heeft in haar jeugd dit werkstuk gemaakt, na haar overlijden heeft haar zus het gekregen. De overleden eerste echtgenote is in dezelfde periode (1870) op hetzelfde pensionaat geweest en heeft ook een dergelijk werkstuk gemaakt met iets andere invullingen. Na haar overlijden zijn deze stukken verschillende keren van (familie) eigenaars gewisseld. Toen deze allen overleden waren is het terecht gekomen bij de schoonmoeder van Willy, deze heeft ze doorgegeven aan haar. Zij wist dat ze van handwerken hield en vond dat dit bij haar goed terecht kwam. Het stuk van de eerste echtgenote is nog in het bezit van Willy.
Maria Sijstermans is geboren op 24-03-1854, zij was dus 16 jaar oud toen zij dit maakte in 1870. De stichting van het St.Joseph klooster was de danken aan het echtpaar Gobbels-Palant en Pastoor Mannens. Het echtpaar schonk een huis met alles wat eraan vast zat onder voorwaarde van levenslange kost en verzorging. Het Palanthuis was een groot huis met 6000 m² grond op de Kloosterberg waarin een klooster gevestigd kon worden, en een klein huisje waarin het echtpaar kon wonen en dat na hun dood aan het klooster zou worden afgestaan. De zus van mevrouw Gobbels stelde 1500 franken (toen een aanzienlijk bedrag) beschikbaar om de zusters tegemoet te komen in de aanloopkosten om het St.Joseph klooster te stichten in Brunssum door de Franciscanessen van Heythuizen. Deze congregatie was in 1835 gesticht met als doel de opleiding voor de vrouwelijke jeugd. Met dat doel waren de zusters in Mei 1857 naar Brunssum gekomen. Zij openden achtereenvolgens in mei een naaischool en in juli 1857 een bijzondere dorpschool voor meisjes. De eerste jaren waren de omstandigheden zeer primitief, het schoolgebouw was een oude schuur en het lesmateriaal bestond uit wat voorhanden was. Omstreeks 1860 bestond er nog geen georganiseerd onderwijs en leerplicht. De zusters waren in Brunssum een zeldzame verschijning en werden door de plaatselijke bevolking niet met open armen ontvangen. Ondanks de lauwe ontvangst gingen de drie zusters met moeder overste aan de slag. De eerste jaren waren zeer hard voor de zusters, er was grote armoede door het gebrek aan steun door de Brunssumse bevolking die weigerden voor het onderwijs een vergoeding te betalen. De zusters waren door deze omstandigheden zeer vatbaar voor ziekten, in het najaar van 1858 stierf zuster Cecilia op drieentwintig jarige leeftijd aan tering. Door dit sterfgeval en de niet verbeterende financiéle bijdrage dreigden de zusters op het einde van 1859 Brunssum te verlaten. Om dit te voorkomen hebben pastoor Mannens en een aantal Brunsummers de zusters structureel financieel ondersteund en zo de zusters kunnen behouden en werd in november 1860 het pensionaat voor meisjes geopend. De opening bleek een goede zet, het aantal pensionares steeg gedurende de jaren gestaag, het waren vooral meisjes uit Duitsland verjaagd door de in Duitsland losgebarsten Kulturkampf, de politiek waarmee de Duitse kanselier de religieuze invloed trachtte te beëindigen die het pensionaat bevolkten. Tegen het einde van de negentiende eeuw was er een grote terugloop door de toenemende pensionaten.
Na het uitbreken van de eerste wereldoorlog in 1914 verlieten steeds meer Duitse meisjes het pensionaat en het aantal Nederlandse meisjes was te klein om het pensionaat draaiende te houden. Na het einde van de oorlog was het Duitse geld sterk in waarde gedaald. Het kostgeld voor de Duitse families werd onbetaalbaar en de Duitse meisjes keerden niet meer terug naar Brunssum. Er bleef voor de zusters Franciscanessen niets anders over dan het pensionaat op te heffen.

Maria Sijstermans is in 1943 overleden en heeft deze stoplap uit dezelfde periode nagelaten. Deze heb ik ook mogen ontvangen en ik ben er zeer blij mee! Willy nogmaals dank  ik zal dit koesteren en bewaren voor het nageslacht!

zaterdag 21 april 2012

Van alles en nog wat.

Er is weer van alles gemaakt en het leuke ervan is dat het totaal verschillend is, soms wordt er zelfs gehaakt of gebreid. Ellie was een tijdje geleden begonnen met een vestje te haken, ze heeft al heel wat gehaakt in haar leven en ik heb heel mooie kreaties langs zien komen. We zijn 30 jaar buren geweest en hebben samen heel wat ondernomen!

Dit was het begin

 

Is het niet mooi geworden?

Willy had weer dekseltjes bekleed met mooie borduurtjes, het potje had ze gevuld met chocolade eitjes die waren verpakt in de bijpassende kleur. 

Ria heeft weer een merklap klaar, er zijn heel mooie oude kleuren in gebruikt.

Wies is nooit te stuiten, dit wordt een loper in Hardanger.

Tussen alle onderzoeken door met Peter er volgen er nog verschillende, had ik toch wat tijd om een hangertje gevuld met lavendel te maken voor mijn hulp want ze was jarig.


Dit is de achterkant, de stof is 12 draads en geborduurd met Wildflowers van Caron.

vrijdag 13 april 2012

Schwälmer groep

Het Schwälmer borduurwerk vordert gestaag, doordat we hiervoor 1x per maand bij elkaar komen gaat het wat langzamer maar er zijn toch weer wat vorderingen.

Dit is het lapje van Ria, de invullingen zijn in ajourwerk gemaakt, dus zonder draadjes wegknippen en het resultaat is zeer mooi!

In het lapje van Willy komen dezelfde invullingen als bij Ria, deze dames werken heel secuur en het is een genot om er naar te kijken.

Dit is mijn lap en hier zijn wel de Schwälmer vullingen  gemaakt, hier wordt om de 3 draden een draad weggeknipt en worden de overige draden bewerkt.

Dit is de achterkant hier komt het monogram en datum. Inmiddels is mijn lapje klaar en verwerkt tot een Sweet Bag, ik zal het laten zien als de andere lapjes ook klaar zijn.

donderdag 5 april 2012

Een gezellige middag

Het was weer een gezellige middag, Wies was 80 jaar geworden en zij bracht bonbons en een heerlijk zelf gebakken vla mee dus dat was weer smullen. Er tussendoor werden weer elkaars werken bewonderd en  bijgepraat.





Vorig jaar was Carla aan een bruidskussentje begonnen in Hardanger voor haar broer, hij gaat deze maand in het huwelijk treden, kijk het is af.
Carla mooi werk daar mag je trots op zijn, zij zullen er mee pronken en een heel fijne dag!

Misschien hebben jullie gemerkt dat ik bij mijn volgers niet meer zoveel reacties schrijf, mijn excuses  hiervoor. Peter heeft ernstige gezondheidsproblemen en onze tijd wordt opgebruikt door de vele dokters en ziekenhuis bezoeken. Er staan nog een paar vervelende onderzoeken te wachten en hopelijk weten we in Mei wat meer. Jullie berichten probeer ik toch te lezen want ik wil wel op de hoogte blijven en natuurlijk ook wat handwerken.